امروز مطلبی پیچ خورده از وب سایت http://sepehrnews.ir براتون حاظر کردم که جنبه ی انتقادی نسبت به هزینه های دوبله و خرید این سریال دارد که خطاب به آقای ضرغامی میباشد که چرا یه فیلم باحال ایرانی نساختین عوض این کارا؟(لازم به ذکره که وبهای زیادی این مطلب رو گذاشتن یکوقت سو تفاهم نشه ها)

سریال جواهری در قصر بالاخره به نقطه پایان خود رسید  سریالی بیش از یک سال (از تاریخ 5 آبان 85) از شبكه دوم سیما پخش شد كه طرفداران بیشماری پیدا كرده بود. محور اصلی داستان بر زندگی دختری به نام «یانگوم» استوار است كه با مشكلات و موانع پیش روی خود مقابله كرده و پله‌ها‌ی ترقی و پیشرفت را طی می‌نماید. (نمونه این سریالها قبلاً نیز از تلویزیون پخش شده است مانند سریال " سالهای دور از خانه" به محوریت "اوشین)
با وجود جذابیت سریال كه كارگردان آن بخوبی از عهده آن بر آمده نكته جالب توجه این است كه بیشتر از آنكه روحیه فداكاری، صبر و استقامت ارائه شده توسط سریال، مورد توجه بینندگان این سریال در ایران قرار بگیرد این خود لی یونگ آئی ( بازیگر نقش یانگوم ) است كه محبوبیت ویژه و خارق العاده ای بین خوانندگان مطبوعات زرد  پیدا كرده است. شاید خود بازیگر نقش یانگوم هیچگاه تصور نمی‏كرد تا آنجا در بین ایرانیان محبوب شود كه آمدنش به تهران یك رویداد مهم تلقی گردد اما چرا...؟

زندگینامه كامل یانگوم
یانگوم ازدواج نكرده است
یانگوم به تهران می‌آید
یانگوم چند بار تا مرز ازدواج پیش رفته است
یانگوم، محبوب دلهای ایرانیان
سفر یانگوم به فیلیپین
این تیتر‌ها‌ را شما مطمئناً در طی هفته‌ها‌ی گذشته برروی دکه‌ها‌ی روز نامه فروشی دیده اید ویا کاربران اینترنتی وبلاگهای یانگوم، یانگوم ایرانی ویا...را دیده اند اما چرا ما باید این گونه نگاه کنیم ؟
خیلی از افراد جامعه  به بركت اطلاع رسانی دقیق بعضی مجلات و روزنامه‌ها‌ و حتی بعضی ارباب رسانه جمعی، از وضع زندگی و خصوصیات اخلاقی بسیاری از هنرمندان، بازیگران، فوتبالیست‌ها‌ و. . در داخل و خارج ایران آگاه و مطلع  هستند. از نام و نام خانوادگی آنها گرفته تا وضعیت تاهل، رنگ و گل و اسم و... مورد علاقه، تیپ شخصیتی، تعداد دعواهای خانوادگی، تصمیم برای آینده (من تصمیم دارم برم كیش... من قصد ازدواج ندارم.. اگه فرصت كنم با دوستام می‌رم... )

تصویر رنگارنگ و متنوع یانگوم كه این روزها دراكثرمجلات و نشریه‌ها‌ و سایت‌ها‌ و... جلوه گری می‌كند، تنها تصویری است از شخصی كه نقش فداكاریها و مشقتها و استقامت‌ها‌ی خانم یانگوم را بازی نموده است. اما تصویر واقعی یانگوم در جامعه ما، تصویر خون دل خوردن مادران داغدیده ای است كه در راه اعتلای وطن و شكوهمندی ایران عزیز،  صبر و مشقت و استقامت را در پیش گرفته اند، زخم زبانها شنیده اند و دشمنی‌ها‌ دیده اند. تصویر یانگوم ما، تصویر همسر شهید برونسی است (خواندن كتاب خاكهای نرم كوشك تالیف سعید عاكف را به همه عزیزان مؤكداً توصیه می‌نمایم )  كه با كمترین امكانات زندگی، عاشقانه در كنار همسر خویش هزاران درد و مصیبت و رنج و زخم زبانها را برخویش هموار نمود و از مشكلات خم به ابرو نیاورد و فرزندانش را به تنهایی بزرگ و تحویل اجتماع داد.
اما نکته قابل توجه در حمایت رییس سازمان صداوسیما از پخش این سریال است: ( ضرغامی مجموعه جواهری در قصر را یكی از بهترین مجموعه‌های خارجی بعد از انقلاب دانست و گفت: این مجموعه به دلیل ساختار مناسب و آموزش‌های مختلفی كه دارد مخاطبان زیادی را به سوی خود جذب كرده است)
اما آیا آقای ضرغامی به این موضوع توجه دارند که بلایی برسر فرهنگ ما می‏اید ؟
«با پایان یافتن سریال تلویزیونی «جواهری در قصر»، مستند این مجموعه كه توسط ایرانی‌ها ساخته شده پخش می‌شود. این مستند روز جمعه 25 آبان ماه ساعت 21:15 از شبكه دوم سیما پخش خواهد شد و تكرار آن نیز روز شنبه ساعت 14 پخش خواهد شد.
سریال تلویزیونی «جواهری در قصر» در 52 قسمت از شبكه دوم سیما پخش شد و به دلیل استقبال مخاطبان ایرانی از این مجموعه گروهی از مستند سازان ایرانی به كشور كره جنوبی سفر كرده و با مصاحبه با برخی از بازیگران اصلی این مجموعه مانند بازیگران نقش‌ها‌ی «یانگوم» و «افسر مین جانگو» و كارگردان آن مستندی پیرامون این مجموعه ساختند.»
اما خبر بالا از بیشتر از همه توجهات را برانگیخت. آیا صداوسیما تنها به فکر جلب مخاطب است ؟آیا صداوسیمای ما از وظیفه خود در راستای فرهنگ سازی دور شده است ؟آقای ضرغامی آیا می دانید یانگوم فردی به نام لی یونگ آئی است که در کره از او به عنوان مدل استفاده می شود؟آقای ضرغامی آیا بهتر نبود به جای صرف این هزینه های گزاف برای خرید و دوبله وبعد ساخت مستندی درباره این مجموعه سریالی در باره زندگی نامه یکی بزرگان و یاحتی همین رستم وسهراب خودمان می شد ؟

آقای ضرغامی چه بلایی بر سر ما می‏آید شما پاسخ دهید؟

لازم است سری به خیابانهای شهرمان بزنیم. مسائلی كه در شهرمان وجود دارد، آئینه تمام نمای افكار، سلائق و ذائقه‌ها‌ی من و شماست. آیا واقعاً تا این حد نزول كرده ایم؟!  آیا خوراك ما و دلخوشی‌ها‌ی ما در همین حد است؟ سوای دین و مذهب و حكومت و سیاست، آیا فكر نمی‏كنید دست‌ها‌یی دارند ما را به اوج ابتذال می‌كشانند و آنوقت القاء می‌كنند كه برعكس در حال تجدد و نوگرایی هستیم و ما هم ساده لوحانه باورمان شده كه متجدد شده ایم ؟

ولی خداییش عوض تشکرشونه؟

موفق باشید

نوشته شده توسط در سه شنبه 22 آبان1386 ساعت 1:40 بعد از ظهر | موضوع: اخبار یانگوم